• Publiusz Korneliusz Tacyt Germania. P. Cornelis Tacitus Germania

Brak towaru
90.00
Wpisz swój e-mail
Wysyłka w ciągu 24h
Cena przesyłki 9
Odbiór osobisty 0
Odbiór w punkcie Poczta Polska 6
Poczta Polska Pocztex 48 9
Odbiór w punkcie Poczty Polskiej 12
Poczta Polska Pocztex 48 16
Dostępność 0 szt.
ISBN 978-83-232-2903-2
Zostaw telefon

Przekład: Tomasz Płóciennik

Rok wydania: 2017

Liczba stron: 206

Okładka: miękka

Format: 17,0 cm x 24,0 cm

Seria: Fontes Historiae Antiquae X

 

Dzieła historyczne Tacyta budzą ogromne zainteresowanie zarówno z powodu swoich walorów językowych (słynna brevitas – zwięzłość Tacyta), jak też jego wizji historii Rzymu, pełnej pasji i zaangażowania, a jednocześnie zmierzającej do zbudowania koherentnego, choć dość specyficznego obrazu społeczeństwa. „Germania”, której pełny tytuł podawany przez rękopisy brzmi „De origine et situ Germanorum”, jest zaliczana do opera minora pisarza, pozostając trochę w cieniu wielkich dzieł Tacyta („Annales” i „Historiae”). Mając walory ideologiczne i literackie innych dzieł Tacyta, żyje jednak trochę swoim własnym życiem. Jest to najstarsze tak szczegółowe źródło mówiące o Germanach mieszkających w I w. n.e. na wschód od Renu. Tekst ten odegrał również bardzo istotną rolę w kształtowaniu się niemieckiej świadomości narodowej. Jednocześnie „Germania” Tacyta stanowi bezcenne źródło mówiące o społeczeństwie znajdującym się na wczesnym etapie rozwoju społecznego i dlatego jest wykorzystywane (może nie zawsze dostatecznie i nie zawsze w sposób prawidłowy) w różnego rodzaju badaniach komparatystycznych. Wypada wspomnieć, że jest to tekst, którego pewne partie mówią bezpośrednio o ludach zamieszkujących ziemie Polski.
„Germania” Tacyta składa się z dwóch wyraźnie wyodrębnionych części. Pierwsza, etnograficzna (Germ. 1–27), daje całościowy obraz życia Germanów, druga, chorograficzna (Germ. 28–46), przynosi opis poszczególnych ludów Germanii, poczynając od zachodu aż po najdalsze krańce wschodnie; połączone są one zdaniem: „Nunc singularum gentium instituta ritusque, quatenus differant… expediam” (Germ. 27; zob. Komentarz), wyjaśniającym wzajemny stosunek obu części. Teoretycznie, według założeń samego Tacyta, informacje zawarte w pierwszej części odnoszą się do wszystkich ludów Germanii; część druga to differentia specifica, zawierająca tylko te elementy, które miały różnić dany lud od modelowego obrazu Germanów.

Spis treści:

Do czytelników - Jerzy Kolendo /7

Wstęp /9
Tacyt: życie i dzieło /9
Obraz Rzymu w "Germanii" Tacyta /15
"Germania" Tacyta jako źródło do problematyki świata barbarzyńskiego i świata germańskiego /19
Źródła "Germanii" Tacyta /24
Descriptio Suebiae /35
"Germania" Tacyta jako źródło do dziejów ziem Polski /44
Recepcja "Germanii" Tacyta /46
"Germania" Tacyta w Polsce /53
Podstawowe wydania "Germanii" Tacyta /57
Dotychczasowe przekłady "Germanii" Tacyta na język polski - Tomasz Płóciennik /58

Publiusz Korneliusz Tacyt - Księga o pochodzeniu i siedzibach Germanów /63

Aneks
Publiusz Korneliusz Tacyt - Roczniki, II 62-64; XII 29-30 /99

Przypisy do tekstu łacińskiego /102

Wykaz miejsc, w których tłumacz odstąpił od tekstu ustalonego przez E. Koestermanna /104

Komentarze /105
Wprowadzenie /105
Komentarz do tekstu "Germanii" Tacyta /108
Komentarz do tekstu "Roczników" Tacyta /199
Tacitus, Annales, II 62-64, 1 /199
Tacitus, Annales, XII 29-30 /203

Spis skrótów /206

 

Nie ma jeszcze komentarzy ani ocen dla tego produktu.
Podpis
E-mail
Zadaj pytanie